Zakupyyy

AKG K514 MKII

Wczorajszego dnia wybrałam się z Misiakiem, Kruchym i Kamą na zakupy. W planach był zakup szalika pasującego do mojej czapki wełnianej (w kolorze pomiędzy morskim, a granatowym) oraz szukanie słuchawek nausznych dobrej firmy, dobrze wyglądających, nie jakieś tam zwykłe czarne. Niestety nigdzie, ale to nigdzie nie dało się znaleźć obszernego, szalika w takim samym czy chociażby podobnym kolorze. Byłam wściekła, bo to już drugie podejście w poszukiwaniu szalika. W każdym holenderskim sklepie są wszystkie kolory tęczy tylko nie akurat taki jak potrzebuje do czapki. Już nawet chciałam poszukać na allegro i też nic -.- Na szczęście nie miałam aż tak wielkiego pecha i chociaż słuchawki dało się znaleźć.
Upolowałam sobie słuchawki AKG K514 MKII.
Zadowolona jestem jak najbardziej, ale podczas zakupu wahania malutkie były. Spowodowane ceną, ale po sprawdzeniu ich w domu uznałam, że są tych pieniędzy warte :)

Teraz zostaje dalej szukać szalika :)

Spóżnione ale spełnione

Oj dawno mnie nie było i troszkę zaniedbałam tego bloga.
No nic dzisiaj nadrabiam zaległości i wrzucam obiecane wcześniej zdjęcia:
w nowych włoskach z czerwienią i czernią oraz w roboczym fartuchu...

Tak oto wyglądają moje włosy aktualnie ( dreadzik się załapał na fotę ) ^^

Mokry kudłacz :P

 
              A TERAZ MOŻNA SIĘ POŚMIAĆ ;)

Dokładnie tak MUSZĘ wyglądać podczas pracy - czepek + fartuch
( uwiecznione nie zostały tylko cudowne buciory robocze - stalkapy )






A to już tak na koniec dodatkowo ..

Zmiany w pracy

No i stało się wylądowałam w pracy na nowym stanowisku, tam akurat gdzie nie lubię pracować. Zabrali mnie z moich ogórków i dali na pomidory. Niestety liniowemu Robertowi i operatorce maszyny Roksi spodobało się jak dobrze pracuję i zażyczyli sobie bym została. Nosz ta robota jest cholernie nudnaaa ! Tylko wykładasz na tacki i czasem coś utniesz. Nie cierpię stać w miejscu, pracując wolę się ruszać albo chociaż ruszać bardziej rękoma i barkami, a nie tylko dłońmi. Teraz na tych "wspaniałych" pomidorach czekają mnie 2 tygodnie pracy od 7 do 16:30/17:00, wszystko byłoby ok gdyby nie to, że zawsze mam na 8 i przyzwyczaiłam się do tego trybu pracy.

Jakby tego było mało dali nam nowe wdzianka. Są tragiczne ! Nie mówię, że w pracy mamy wyglądać jak na wybiegu, ale bez przesady. Fartuch w kolorze zgniłej zieleni, za duży na każdą dziewczynę i w miarę drobnego chłopaka. Do tego jeszcze niebieski czepek jak dla lekarza. Ogólnie to wyglądamy jak stażyści na chirurgii. A jakie problemy tworzą z tymi fartuchami. Ok. 5-7 min każdej przerwy trzeba poświęcić na odwieszenie go przed wejściem do toalety na zwyczajne umycie rąk, późniejsze zabranie go ze sobą do szatni i odwieszenie w szafce zamykanej na kłódkę, zabranie z szafki, ubranie, nałożenie czepka. Niby nic a czas przerwy ucieka. Strzele sobie fotę jutro coby można było się pośmiać z tego zacnego ubranka :)

Wolne z przymusu? - No thanks !

No i niestety, dostałam dzisiaj wolne i to przymusowe. Nic nie robię tylko leżę na łóżku, to oglądam tv, to słucham muzyki, wcinam czekoladę, piję herbatkę, zjadam zupkę chińską z Polski, a godziny mi się dłużą jak cholera. W tej okropnej nudzie oczekuje na powrót Kociaka z pracy. Niech oni mi nie dają więcej takich wolnych dni, jeśli sama o to nie proszę, bo przy takiej pogodzie z nudy można ześwirować... Przecież przyjechałam tu zarabiać pieniądze, a nie marnować czas na wylegiwanki do późnego popołudnia. Do tego wszystkiego jestem po urlopie i nie potrzebują jak na razie dodatkowego wypoczynku poza przerwami w pracy i wolnymi weekendami.

W tym nadmiarze wolnego czasu rozmyślam intensywnie o tegorocznych świętach, bo przedwczoraj okazało się, że w zakładzie, w którym pracuję nikt nie może zjeżdżać do Polski na Boże Narodzenie i to tylko tak dla zasady, ze względu na coroczne kaprysy jednego z szefów. Załamało mnie to. Osobiście nie wyobrażam sobie żebym miała spędzić święta poza domem. Nie chodzi o religijny przekaz świąt, a o atmosferę rodzinną, która zawsze w tym czasie panuje u mnie w domu. Gdybym miała na święta do domu nie pojechać chyba bym zapłakała się z tej rozpaczy. Nie tylko mi przysporzyłoby to smutków. Również moi Rodzice byliby załamani. Przecież "jestem ich kochaną, malutką, najmłodszą córeczką". Bardzo mnie kochają co z resztą doskonale wiem i tą miłość odwzajemniam. Co prawda gdybym miała zostać tutaj na święta nie byłabym sama, bo jest ze mną mój Miś, ale poza Nim są sami obcy ludzie.

Nie potrafiłabym przeżyć tutaj świąt. 

Muszę być w domu, z Rodziną ! 

Tak być powinno ! 

Tego chcę !

Zrobię wszystko by mój plan został zrealizowany
i byśmy oboje wrócili na święta do Polski !

Powrót po urlopie..

Ojojojjj trochę mnie tu nie było.. Ale cóż jestem usprawiedliwiona jak najbardziej :) W pełni korzystałam z urlopu, wypoczęłam, poszalałam, wykorzystałam czas w miarę możliwości.

Troche się działo podczas Naszego urlopu, ale nie chce mi się wszystkiego opisywać. Jak już wcześniej wspomniałam dorobiłam się 3 nowych cudeniek (koce i dready), do tego odważyłam się na zafarbowania włosów od spodu na czarno-czerwono. Jest wystrzałowo. Siostrzyczka spisała się na medal. Niestety jakoś nie zrobiłam żadnego zdjęcia, tak więc nie pochwale się nowa fryzurą, ale obiecuję że jak tylko będzie świeża fota od razu pojawi się tutaj.

Ogólnie plany wypaliły w stopniu znacznym. Nieudanym okazał się plan spotkania z Przyjaciółką, co mnie bardzo przygnębiło,a Słońce moje się chyba obraziło. Pozostaje tylko czekać na to kiedy Jej  przejdzie. Mam nadzieje, że nie będzie unosiła się dumą zbyt długo.  Poczekamy zobaczymy..


Nie cieszę się, że wróciłam, bo chciałabym zostać przy Rodzinie i znajomych na dłużej, Na szczęście za ok. 2 miesiące będzie kolejny urlopik - świąteczny (tym razem na miesiąc). Oj wtedy to dopiero odpocznę. 
Swoją drogę powrotna rozpoczęliśmy wczoraj o 22, a zakończyliśmy po 8 rano dnia dzisiejszego. Podróż znów trwała dłużej niż zwykle, ale to z powodu kiepskiej deszczowej pogody i objazdów spowodowanych korkami w okolicy Hannoveru. Wszystko byłoby w jak najlepszym porządku, gdyby nie to, ze moje wielkie roztargnienie wzięło górę nad logicznym myśleniem. Przekraczając granicę niemiecką powinnam włączyć specjalnym kodem usługę roamingową,a wyłączyć gprs.  Niestety nie zrobiłam tego z powodu wyżej wspomnianego roztargnienia. Gdy oprzytomniałam i uświadomiłam sobie co powinnam zrobić chwyciłam za tel i zaczęłam na klawiaturze wystukiwać kody. W momencie gdy chciałam zatwierdzić kod jak na złość straciłam polski zasięg i nic nie dało się zrobić. Jestem teraz bez polskiego nr. tel. Próbuje go aktywować przez internet/telefonicznie (z innego polskiego nr. tel.). Jeśli nie zdołam tego dokonać, będę zmuszona odesłać swoją kartę sim Siostrze, która aktywuje mi roaming i wyśle mi ja z powrotem. Będę musiała sobie troszeczkę poczekać z sms'owaniem i telefonowaniem do znajomych. Sytuacja z tel tak mnie przygniotła, że jak nigdy mi się to nie zdarza tak spałam calusieńką podróż. Nie przejęłabym się tak bardzo gdyby nie fakt, iż moi Rodzice są bardzo opiekuńczy i bardzo martwią się o swoja najmłodsza córeczkę. Toteż mając to na uwadze miałam w zamiarze co jakiś czas kontaktować się z Nimi by Ich uspokoić odrobinę (o co z resztą mnie też sami poprosili). Pod tym względem zawaliłam, trzeba to przyznać. Tak się zestresowałam, że cały czas spałam. Jak tylko dotarliśmy na miejsce wzięłam tel od Teściowej i przedzwoniłam do Rodziców i innych ważnych osób, które miałam poinformować o szczęśliwym zakończeniu podróży. Wszyscy się uspokoili i zrozumieli sytuację. Teraz i Oni i ja musimy czekać na jakieś działania w kierunku aktywacji roamingu.

Po powrocie do hotelu musiałam wszystko ogarnąć, rozpakować się itp. Później znowu cały czas spałam. Wyśpię się chyba za wszystkie czasy :P
Jutro do pracy, więc trzeba spadać.


Buziaki ;*

xoxo

Urlopowo, niezbyt blogowo..

Korzystając w pełni z mojego urlopu nie blogowałam zbyt dużo. Pojawiłam się, bo muszę się czymś pochwalić :)
Wczorajszy dzień, a konkretniej wieczór trzeba zaliczyć do bardzo udanych. Otóż tak jak zaplanowałam to jeszcze przed urlopem wybrałam się wieczorkiem do Pracowni Wizażu Artystycznego Toxic Form w Zielonej Górze żeby zrobić sobie nowe kolce i dready. Mianowicie przekułam po raz kolejny pępek, do tego dołożyłam forward helixa (w planach są jeszcze dwa forwardy, ale dopiero w okresie świątecznym) i zrobiłam 3 dready pod spodem. Kamil z Toxic Form wykonał kawał zajbistej roboty wykonując przekłucia i kręcąc dready, po prostu pełny profesjonalizm. Krzysiek dobrze wszystko nagrał na Misiakowego Galaxy SIII, co mnie też ucieszyło, bo mam pamiątkę. Atmosfera również była jak najbardziej świetna, dobra muzyka podczas kłucia, śmieszne filmiki podczas dreadów, tematy wspólne w różnych kategoriach. Po prostu wszystko w jak najlepszym porządku. Bez wahania przyznam, że wybiorę się tam jeszcze nie raz, co też chłopakom zapowiedziałam po skończonej robocie. Zjawię się tam przy okazji kolejnego urlopu, czyli jak wyżej wspomniałam w okolicach świąt. Na ten czas planuję poza kolejnymi forwardami również dokręcani dreadów (jeśli zajdzie taka potrzeba).

Oczywiście chwalę się nowymi nabytkami poniżej:

 Dready

Forward Helix

 Pępek (Navel)

Buziaki ;*

xoxo

Nieoczekiwany pozytywny zwrot sytuacji = ogromna ekscytacja

Taak! Uwielbiam takie pozytywne zwroty akcji. Jak byłam zła z braku jutrzejszego wolnego dnia, tak dzisiaj jestem już prze szczęśliwa. Całkowicie nieoczekiwanie dostałam wiadomość, że jeśli nadal jestem zainteresowana jutrzejszym wolnym mam zadzwonić i potwierdzić. Długo nie myśląc skonsultowałam sytuację z Brubeckerem (Misiem) i oddzwoniliśmy do szefa. Mamy jutro wolneeee!!!! To oznacza spokojniejsze przygotowania do wyjazdu i masę czasu na mentalne zadumanie dotyczące urlopu. Jestem tak podekscytowana, że miałam nawet ochotę na moje codzienne ćwiczenia A6W, do których zazwyczaj podchodziłam z miną skazańca. Obawiam się, że z tej całej ekscytacji wyniknie moje jutrzejsze zmęczenie, ponieważ mogę mieć problem z zaśnięciem. Na moją ekscytację składa się również fakt, iż moja niespodzianka dosięgnie większej ilości członków Rodziny skupionych w moim domu niż się tego spodziewałam. A wszystko to za sprawą wielu kombinacji moich i mojej siostry Agusi. Wspólnymi siłami skupiłyśmy na tą niedzielę najbardziej pożądane przez Nas osoby, które to maja się z Nami zobaczyć jako pierwsze.


Pogapcie się troszeczkę:

Planowanie i planów rozwalanie się..

Siedzę w tej Holandii już długi czas (30ego stuknie 6 miesięcy), praca coraz to bardziej zamęcza, ale w końcu wybieram się na urlop. Ah jakże szczęśliwie i pięknie się wszystko zapowiadało.. Radość przepełniała Nasze serducha, plany sięgały całych dwóch tygodni.. Nagle wszystko zaczyna się sypać, plany szlag trafia.. A to z autem nie wypaliło, a to przyjaciółka będzie na zajęciach, a to wypłata przesunięta, brak wolnego dnia w pracy i tylko kilka godzinek na wyszykowanie wszystkiego do wyjazdu. No ciągle coś. Człowiek zaczyna tracić chęci do urlopu, myśli, zastanawia się.. W ostateczności i tak dochodzi do wniosku, że pragnie tego wyjazdu choćby bez tych planów tak pięknie ułożonych w głowie, że go potrzebuje. Suma sumarum w piątek wyjeżdżam do Polski. Nie rajcuje mnie fakt, iż wyjeżdżam do Polski, a fakt spotkania z Rodziną po tak długim czasie oczekiwania. Oczywiście robię im niespodziankę, wcale, ale to wcale nie spodziewają się mojej wizyty. I bardzo dobrze.
Jedyne co mnie wkurza to pakowanie... Nienawidzę tego, a jutrzejszego popołudnia właśnie to mnie czeka -.-



Mała seryjka zdjęć :

Yoo

Co by nie było, że się nie przywitałam :)
Miło będzie mi Was gościć na moim blogu..
Będę miała coś ciekawego do opisanie toteż opiszę to tutaj.
Jeśli nie - będę milczeć ;p

Na początek zapowiadam, że będzie tu bardzo dużo moich zdjęć.
Wkrótce pojawią się pierwsze.

Buziaki ;*
xoxo