Planowanie i planów rozwalanie się..

Siedzę w tej Holandii już długi czas (30ego stuknie 6 miesięcy), praca coraz to bardziej zamęcza, ale w końcu wybieram się na urlop. Ah jakże szczęśliwie i pięknie się wszystko zapowiadało.. Radość przepełniała Nasze serducha, plany sięgały całych dwóch tygodni.. Nagle wszystko zaczyna się sypać, plany szlag trafia.. A to z autem nie wypaliło, a to przyjaciółka będzie na zajęciach, a to wypłata przesunięta, brak wolnego dnia w pracy i tylko kilka godzinek na wyszykowanie wszystkiego do wyjazdu. No ciągle coś. Człowiek zaczyna tracić chęci do urlopu, myśli, zastanawia się.. W ostateczności i tak dochodzi do wniosku, że pragnie tego wyjazdu choćby bez tych planów tak pięknie ułożonych w głowie, że go potrzebuje. Suma sumarum w piątek wyjeżdżam do Polski. Nie rajcuje mnie fakt, iż wyjeżdżam do Polski, a fakt spotkania z Rodziną po tak długim czasie oczekiwania. Oczywiście robię im niespodziankę, wcale, ale to wcale nie spodziewają się mojej wizyty. I bardzo dobrze.
Jedyne co mnie wkurza to pakowanie... Nienawidzę tego, a jutrzejszego popołudnia właśnie to mnie czeka -.-



Mała seryjka zdjęć :